فعاليت درخصوص امور مداحي

----------(شعر- شام غريبان)----

علي آهسته دررازو نيازه

چه سازد بهر تشييع جنازه

بميرم از غريبي تو مولا

غريبم وا غريبم وا غريبا

علي زخم رخ او را بشويد

علي خوناب پهلو را بشويد

علي جان ميدهد از داغ زهرا

غريبم وا غريبم وا غريبا

يتيمان پيرهن بر لب  گرفتند

فغان وناله را دردل نهفتند

مرو تازه جوان اي مادرما

غريبم وا غريبم وا غريبا

خدا داند كه زهرا بي گناه است

ولي مويش سپيد رويش سياه است

علي جان ميدهد از داغ زهرا

غريبم وا غريبم وا غريبا

علي چون جسم زهرا راكفن كرد

شقايق را نهان درياسمن كرد

دو نور ديده اش ازره رسيدند

به زاري جانب مادردويودند

كه اي مادر يتسمانت به برگير

زرءفت جوجه هايت زير پرگير

چه شد اينك دلت ازما رميده

چرا افكنده اي مارا زديده

خود افكندند برآن جسم رنجور

عيان شد معني نورٌعلي نور

زعشق روي آن دو ماه پاره

بيامد دربدن روحش دوباره

بغل بگشود ودرآغوششان برد

چنان ناليد كز سر هوششان برد

كه ناگه زآسمان آمد ندايي

كه اي والي مُلك كبريايي

زشاخ گل بكن دوراين دوبلبل

كه از افغانشان افتاده غلغل

 

----------------(واحد)----

آه ازآن روزيكه شورش درفضا افتاده بود

فلك امنيت بدرياي بلا افتاده بود

آه ازآنروزي كه درشهر رسالت شهر وحي

اتفاقي شوم بعداز مصطفي افتاده بود

آه ازآن روزيكه كه قرآن رفته بودازيادها

آيه هايش هريكي دركوچه ها افتاده بود

آه ازآنروزيكه كه شهر نور درآتش بسوخت

چون شرار فتنه دربيت الولا افتاده بود 

آه ازآنروزيكه كه باغ عشق را آتش زدند

غنچه وگل روي خاك ازهم جدا افتاده بود

معني طاها وياسين درميان شعله سوخت

بسمله زسوره كوثرجداافتاده بود

آه ازآنروزيكه دراين شهر زهرا زدند

آنچنان كزهوش رفته از نواافتاده بود

آه ازآنروزيكه پيش چشم خونبارعلي

عصمت كبري بزير دست وپا افتاده بود

اندرآن حالت كه آن مادر كمك از فضه خواست

فضه ميداند كه محسن دركجا افتاده بود

با خروش دشمن وفرياد طفلان علي

ناله خَلُوابنُ عمي درفضا افتاده بود

گاه دنبال پدر ميرفت وگاهي مادرش

زينب اندر صحنه ي حيرت فزا افتاده بود

صورت زهرا كجا وسيلي نامحرمي

زين جسارت لرزه بر عرش خد اافتاده بود

 

----------------(شعر)----

الا اي همدم زهرا بيا آهسته نجواكن

طبيبانه تواي مولا بيا دردم مداواكن

اگرچه ياوري جز من نداري يا علي اما

براي دوري زهرا دل خودرامهيا كن

امانت بوده ام برتو امانتدارمظلومم

اگر چه گشته ام نيلي مرا تقديم طاها كن

شده رويم شفق گونه زداغ كوچه اي پرغم

پس ازآن روز پرماتم غروبم را تماشاكن

شبانه زير پيراهن بده غسل وكفن بنما

به مخفي ماندن قبرم عدو را خوارورسواكن

مَيايند آن سيه رويان به وقت دفن من هرگز

تو تشييع تن من را به دورازچشم آنها كن

مبادا آن كساني كه مرا دركوچه آزردند

بيايند اي علي جانم مرا پنهان زاعدا كن

علي جان با همان دستي كه دشمن بسته بودآن را

گذارم دردل خاك ومرا راحت زدنيا كن

سفارش كن به خاك قبر من اي بوتراب آندم

بگو بشكسته پهلويم به زخم او مداراكن

چه درآن كوچه با حيدر چه پشت شعله هاي در

هميشه ياد تو بودم تو هم يادي ززهرا كن

سرقبرم بمان يك دم كمي قرآن تلاوت كن

صداي دلنشينت را نثار يار تنها كن

الا اي دلبرم مهدي تو برگير انتقامم را

بيا برقبرمخفي ام مزارم را توپيدا كن

 

----------------(زمزمه -بنان)----

شد خزان گلشن آل طاها

           اي جوانمرگ من رفتي تنها

ميخندد قاتلت بر اشك ما

           اي جوانمرگ من رفتي تنها

{آمدي قامت كشيده

                    رفته اي قامت خميده

ديده ام بر بستر تو

                    خون پهلويت چكيده}

          (زهرا زهرا 2)

 پيرم كرده داغ تو اي جوان

               فاطمه فاطمه فاطمه جان

{كي رود از پيش ديده

                    آنچه رااين ديده ديده

ياس وآتش درب وسينه

               غنچه ي از شاخه چيده}

            زهرا زهرا

مي ترسم از هجرت بي من رفتي

        اين منو اين همه دشمن رفتي

{اين سخن پيچيده هرجا

                   مرتضي افتاده از پا 

ريسمان بر دست من زد

           آن كه زد سيلي به زهرا }

           زهرا زهرا

 

--------(اي همه نيروي لشگرم )----

ستاره ي شام تار من (قرار من )2

تويي تو داروندارمن (قرار من )2

دلم از درد وغم رها كن

            من علي ام دو ديده واكن2

  فاطمه جان زهرا ي مظلوم 3

          .................

خدا به حالم نظر نما (خدا خدا)2

كه يارم از من شده جدا (خدا خدا )2

ميدهم با دودست خسته

           غسل اين بازوي شكسته 2

فاطمه جان ........................

به خون نشسته دو چشم من (جوان من )2

زنقش گل روي پيرهن (جوان من )2

من كه اول گره گشايم

           بي رمق مانده دست وپايم2

فاطمه جان ...........................

-----------------(دودمه )-----

الهي كشته شد زهراي اطهر

                  امان از دل حيدر2

رخ نيلي رود نزد پيمبر 

                 امان از دل حيدر 2

 ........................................

درخانه حيدر زغم فاطمه غوغاست

                 شب آخر زهراست 2

فردا به خدا حجت حق بي كس وتنها ست

                شب آخر زهرا ست 2

 

----------------( شور)-----

نميتونم ببينم كه دم به دم بيهوش ميشي

آروم آروم ميسوزي پيش چشام خاموش ميشي

جون زينب دوباره چشاتو واكن وببين

آسمون ابري تره يا چشم اين خونه نشين

منو تنها نذاري روي دلم پا نذاري

چه طوري دلت مياد زينب وتنها بذاري

درباغو كي ديده غريبونه بسوزونن

گل ياس و كي ديده تو گلخونه بسوزونن

گل ياس منو تو گلخونمون آتيش زدن

دل يار منو با زخم زبونا نيش زدن

همه عالم يه طرف حضرت زهرا يه طرف

همه دنيا يه طرف ام ابيها يه طرف

 

-----------(شور-دلم به عشق يارم)----

بيا گل ياس من ،گره زمعجر واكن

    دوباره چشم بسته به روي حيدر واكن

اي مسيح قلب زارم 2 اي همه داروندارم

            ...........................

حسن به حال خسته ،نشسته پشت اين در

      گرفته با چشم تر ، نواي مادر مادر

زينبِ تو غم نصيبه 2 برلبش امن يجيبه

              ...........................

من آن غلام پستم كه رنگ وبويم دادي

      مرا زخود دانستي تو آبرويم دادي

غمگسار من حسينه 2چون بهار من حسينه

 

----------(توخرابه   شور وزمزمه)-----

بعدرفتن تو زهرا  تومدينه تك وتنها

      منم وخونه ي يادت منم وكوچه ي غمها

گاهي شبها رومزارت گريه ميكنم كنارت

تو هم اونجا تو بهشتت گريه كن براي يارت

          {حضرت زهرا ام ابيها}

 يارتو غريب وتنهاست تو يه عالم غم وماتم

بعد تو قسمت من شد همه غصه هاي عالم

            ............................

ديدن چهره قاتل توكوچه ي قتله گاهت

جايي كه مياد هنوزم صداي ناله وآهت

طعنه ي مردم شهرو زمزمه هاي زيرلب

ديدن يه در سوخته  صداي گريه ي زينب

            ..........................

خوناي رو مسمار در دود روديوار نوشته

داغ شش ماهه ي پرپر ياد پهلوي شكسته 

گريه ي آروم ومخفي ناله هاي غريبونه

بغض مونده تو گلوها تو خونه غسل شبونه

             ........................

چه كنم با خاطرات خون رو پيراهن تو

رفتي اما منو كشته اشك سرخ كفن تو

ديدن چادر خاكي رو سر دختر نازت

هي اداتو در مياره وقت آخرين نمازت

           ........................

-----(واحد -اي سحر،شب بيماري ام)----

          {ام ابيها ، بيا فاطمه }

اي كه تويي ،همه هست علي 2

                 رفتي وآتش زده برمن غمت

ازچه روي، زدو دست علي 2

                 شكسته پشت علي از ماتمت

{هستي حيدر ،بيا فاطمه دخت پيمبر ،بيا فاطمه}

كشته مرا خاطره ي رفتنت 

                    شبانه غسل تو ودفن تنت

دست پيمبر چو تو را مي گرفت

                     جان مرا گوييا ميگرفت

         {ام ابيها بيا فاطمه }

همسفرم ، به كجا رفته اي 2

              غصه ي تو كشته مرا فاطمه

خون جگرم ، تو چرارفته اي 2

                   بي تو غريبم بخدا فاطمه

{هستي حيدر بيا فاطمه دخت پيمبر بيافاطمه }

فدايي راه ولايت تويي

               شفيعه ي روز قيامت تويي

محشر كبري زتو برپا شود

            نامه ي هستي زتو امضا شود

 ام ابيها ......................................

بي تو صفا ، رود ازخانه ام2

                  مانده ام وبهانه ي زينبت

غرق عزا ،شده كاشانه ام 2

                 زگريه ي شبانه ي زينبت

 

---------------(ميخوام بيام دوباره)----

خدا ميدونه سخته ،ديدن داغ مادر

تو خاكاي مدينه ميرم سراغ مادر

شب تا سحر بيدارم باچشماي پرآبم

اگه يه وقت بخوابم مي بينمش تو خوابم

گاهي مياد تو خواب و جمالشو ميبينم

گاهي با بابا ميرم سر قبرش ميشينم

مگه ميشه كه يادش بره از خاطر من

آخه تو كوچه ديدم چي كشيده از دشمن

منم تنها كسي كه شاهد كوچه بودم

تاعمردارم عزادار برا روي كبودم

گاهي زينب مي پرسه چي ديدي تو داداش جون

گاهي حسين ميگه كه داداش بگو برامون

چيزي كه بود تو كوچه گفتني نيست خدايا

آدم بايد بميره ازغصه هاي زهرا

 

-------------(داغ مدينه )----

واي از جدايي از غم سرايي 2

               تنها شدم من زهرا كجايي 2

يك شهر پرغم يك خانه ماتم مانده براي حيدر

   مظلومه زهرا 2 گشتي فداي حيدر

            .......................

بعداز تو زهرا ماندم چه تنها 2

                تنها ترازپيش دربين اعدا 2

گاهي شبانه بانوي خانه آيم كنار قبرت

دورازيتيمان با چشم گريان هستم شبيه ابرت

مظلومه زهرا .............................

بعدازتو زينب با ناله هرشب 2

                 گيرد سراغت ذكر تو برلب 2

گاهي حسينت آن نورعينت گيردتورا بهانه

گه مجتبايت گريد برايت با اشك دانه دانه  

مظلومه زهرا ...............................

----------------------(شعر)-----

فاطميه آمدي ديگر مرو

                 اي فروغ ديده حيدر مرو

فاطميه ياد زهرا ميكنم

            با تودر يك گوشه نجوا ميكنم

فاطميه داغ زهرا ديده ام

                       ماتم ام ابيها ديده ام

فاطميه غصه هادارد دلم

               رفته از دستم تمام حاصلم

اين فغان وناله ام بيهوده نيست

       رشته عشق علي فرسوده نيست

يادداري سد غمهايم شكست

           با لگد پهلوي زهرايم شكست

من بچشمم روز وشبهاديده ام

             صورت نيلي زهرا ديده ام

ديده ام من شعله هاي ناررا

       غرقه خون ديوار وهم مسماررا

ديده ام رخسار سيلي خورده را

          ديده ام يك باغ گل پژمرده را

غصه هادارد دل شيدائي ام

                فاش گويم تاابد زهراييم

فاطميه باتودارم گفتگو

        گوش كن درد دلم را مو به مو

فاطميه قصه ام درد آورست

         شرح حال دختر پيغمبر است

يادداري فاطمه آزرده بود

     در جواني همچو گل افسرده بود

يادداري فاطمه دل خسته بود

   پهلويش از ضرب در بشكسته بود

يادداري خانه اش آتش زدند

           زخم هابرپيكر پاكش زدند

يادداري بررخش سيلي زدند

         روي گل را جوهرنيلي زدند

يادداري هستي ام از دست رفت

        شيشه قلب مرا بشكست رفت

يادداري آسمان تاريك شد

          رشته صبر علي باريك شد

يادداري هستي ام در خاك رفت

     طاقت وتاب از دل افلاك رفت

منكه خود ساقي حوض كوثرم

           شافع شيعه بروز محشرم

 

===================

فاطمه يعني بهار مصطفي

          فاطمه يعني قرار مصطفي

 فاطمه يعني بقا بخش عدم

         حوريان وقدسيان اورا خدم

فاطمه بانوي با فضل وكمال

         هست مداحش خداي لايزال

فاطمه سرچشمه جود وعفاف

        پيرهن بخشيده در شام زفاف

فاطمه ام اب وام الامام

       تا ابد در هر كلامش صد پيام

فاطمه ختم  رسل را كوثر است

        فاطمه خير كثير حيدر است

امشب اين دل بيقراري ميكند

          بهر زهرا سوگواري ميكند

فاطمه درد فراوان ديده است

   رنج راه بيت الاحزان ديده است

صورتش مانند گل افروخته

     هستي اش  درآتش كين سوخته

در ميان كوچه شد رويش كبود

     شاهدي غيراز حسن آنجا نبود

دشمنان حق نمك را برده اند

      از كف زهرا فدك را برده اند

دشمن از صبر علي گستاخ شد

        سينه زهرا زدر سوراخ شد

شيشه صبر علي اينجا شكست

    وا مصيبت پهلوي زهرا شكست

رشته مهرش زدل بگسسته اند

        با لگد پهلوي او بشكسته اند

شد گل باغ رسالت برزمين

   انس وجان از ماتمش اندوهگين

تا قيامت نخله طوبي شكست

     قلب حيدر از غم زهرا شكست

باغبان زيبا گلت پرپر شده

       ريسمان بر گردن حيدر شده

در جهان يابن الحسن غوغا شده

         جد مظلومت علي تنهاشده

حق زهرا مادرت تضييع شد

         مخفيانه پيكرش تشييع شد

روز محشر دادزهرارابگير

      از محبت دست ماراهم بگير

==================

محبوب  آسمانها ، علي علي علي  بود

عشق همه زمان ها ،علي علي علي بود

 سوداي كاروانها، علي علي علي  بود

صوت رساي جانها،علي علي علي بود

ذكر همه زبانها،علي علي علي بود

خاك وجود من را با عشق تو سرشتند

آنان كه با توهستندهر لحظه دربهشتد

اعداي بي حيايت بنگر چگونه زشتند

باخون سينه من برروي در نوشتند

جرم وگناه زهرا علي علي علي بود

بعداز نبي خدا چون حق را به تو محك زد

دشمن به طعنه هايش بر زخم دل نمك زد

 ثاني  ميان  كوچه  يا رتو را  كتك  زد

سيلي   مرا  براي  قباله  فدك   زد

ذكرم ميان اعدا علي علي علي بود

آن دم كه قوم ناحق بر جاي تو نشستند

آن دم كه نغمه خواندندآنان كه شب پرستند

آن دم كه دشمنانت دست تو را ببستند

آن دم كه  پهلويم را با ضرب در شكستند

فريادم اندر آنجا علي علي علي بود

در پشت درب خانه جز ياد تو نبودم

در بين درب وديوار دادم همه وجودم

برروي خاك كوچه نام تورا سرودم

گر شاهدي بخواهي بين صورت كبودم

در بين كوچه آوا علي علي علي بود

من روي نيلي ام را براي حرمت تو

پوشيده ام  نبيني  فداي  غربت  تو

بر دوش جان كشيدم بار محبت تو

محسن فدا نمودم بهر ولايت تو

گناه محسن ما علي علي علي بود

گرديده در دوعالم نام تو آبرويم

جان را فدا نمودن بهر تو آرزويم

تا لحظه هاي آخر نام تورا بگويم

در سجده اي به عشقت غلطان به خاك كويم

سلطان عشق تنهاعلي علي علي بود

===================

فاطمه مدد (3)زهرا

         بنت مصطفي (3)زهرا

                     جان مرتضي (3)زهرا

ياد ماتمت ،گشته داغ من ،آتش غمت

                          زد به باغ من زهرا

شعله زدستم ،برنهادتو،درشب غمم

                نور يادتوچلچراغ من زهرا

ماه عالمين ،نورهردوعين مادرحسين زهرا

خسته يارمن مادرحسن مام زينبين زهرا

اي نمازمن اي نيازمن قبله گاه

                      حاجات ورازمن زهرا

نغمه سازمن يارهمسفردلنوازمن

           دردم خطر چاره سازمن زهرا.

ياورم تويي همسرم تويي كوثرم تويي زهرا

دخت مصطفي سايه خدا برسرم تويي زهرا

وارث غم نامه فدك اي كه حق

                    به توميخوردمحك زهرا

ازبراي من بهتراين بودجان دهم ولي    

            ننگرم توراميخوري كتك زهرا

 

================(زمزمه )

كي ديده بهشتو باشعله غم بسوزونن

گلاي گلخونه هاروازستم بسوزونن

كي ديده كه بالگدغنچه نازوبچينن

مادري روبزنن بچه هاش اينو ببينن

«علي غمخوارنداره - ديگه طرفدارنداره

همه باخنده ميگن علي ديگه يارنداره »

كي ديده ستاره هابراي ماه گريه كنند

جوناشونوروي دست براي اون هديه كنند

كي ديده تو آسمون چهره ماه خاك بگيره

ازميون كوچه اي رد بشه مهتاب بميره

«علي غمخوار---------------------

كي ديده يه ملتي بعد غم پيغمبرش

اجرومزدشوبدن جاي خودش به دخترش

كي ديده حريم پيغمبروآتيش بزنن

دخترش روبزنن درخونش رو بكنن

«علي  غمخوار----------------------

============(شورزمينه )==

ديگه شباي آخره صداي ناله نمياد

مادرميخواد دعا كنه ببينم اين بار چي ميخواد

يه عمره كه مادرماوقتي خداخداميكرد

هميشه تونمازشب مردم وهي دعاميكرد

       «اي مادرم اي مادرم »

يه دستشو برده بالا يه دست به پهلوميذاره

زيرلب آروم ميخونه تاب وتووني نداره

ميگه  بيايد  برا دعا دستارو بالا ببريد

من يه دعايي ميكنم همه باهم امين بگيد

        «اي مادرم اي مادرم »

دعاي مادرم اينه ميگه خداي مهربون

ميخوام برم ازمدينه مرگ منوزودبرسون

 من ازغريبي علي خون جگر مدينه ام

زبعد ماجراي درهنوز ميسوزه سينه ام 

          «اي مادرم اي مادرم »

========(سبك عجب رسميه )==

مادر مروكه طاقت ندارم

                فكر جدايي برده قرارم

من ويك دامن اشك وآه وغم

                بعد توباشد خانه پرماتم

      « مرواي مادر»(4)

امن يجيبم سودي ندارد

               دانم كه مادر جان ميسپارد

ام ابيها برروي بستر

          اشكش عجين شد با اشك حيدر

      « مرواي مادر »(4)

مادر به فكر وصل ورهايي

             من شعله وراز هجروجدايي

باهرنفس كه ازسينه ميرفت

              مادر كم كم ازمدينه ميرفت

       «مرواي مادر »(4)

پروانه تو هستم دراين شب

            مادر نگاهي كن سوي زينب

اين شب آخرمادر دعاكن

           اين دخترت راحاجت رواكن

      «مرواي مادر »(4)

=====(سبك 17ربيع مهديه )===

در ميان كوچه اي كه

                    روي خاك افتاده يارم

آرزو دارم بيفتم

                من به جايش جان سپارم

كوچه قتله گاه گلهاست

                 محرمم دربين اعداست

كودكم باناله ميگفت

                 مادرم تنهاي تنهاست

«فاطمه جان فاطمه جان »(4)

من غريب اما نگارم

                غربتش ازمن فزونتر

ازدل پرخون حيدر

                 سينه او غرق خونتر

دشمن ديرينه او،زد لگدازكينه او

داغ ياري ولايت ،شدمدال سينه او

«فاطمه جان فاطمه جان »(4)

فاطمه جان دست من را

               بسته فرمان پيمبر

ورنه دست دشمنانت

              كي رسد بر دست حيدر

كاش چشمم بسته بودند

            بااجل پيوسته بودند

تانبينم در پس در

                پهلويت بشكسته بودند

«فاطمه جان فاطمه جان »(4)

==========(نوحه )====

گل پيغمبرم               ( صفاي عرشيان)2

كه بشكسته پرم              (ميان آشيان)2

ميان اين قفس ،فتادم ازنفس ،به دادمن برس

            (علي مظلوم علي)3

خدايا پشت در       (شده محراب من )2

علي شد قبله          (دل بي تاب من )2

علي ذكر لبم ،علي تاب وتبم ،نماز هرشبم

          (علي مظللوم علي )3

نمازم پشت در        (عجب زيبا شده )2

نشستم درسجود       (كه اين درواشده )2

شدم نقش زمين ،نمازم شدچنين ،به قلبي آتشين

           (علي مظلوم علي )3

  ===========(نوحه )=====

هستي ام ،رفته اي ،ازدستم

                        تنهادر،ماتمت نشستم

               يازهرا يازهرا

يادپهلوي توقلبم راشكسته يا فاطمه

      تاقيامت داغ توبردل نشسته يافاطمه

        «فاطمه جان (3)يافاطمه»2

ازغم خود مرا مي كشي

                       تابه خاك عزا ميكشي

          اي يارم ،غمخوارم

من چگونه ماه خودرا زيرخاك تيره نهم

كن مدديافاطمه تا همره تومن جان دهم

      «فاطمه جان (3)يافاطمه »2

رفتي وگشتي از غم راحت

                  ماندم ودريايي از غربت

           ياورم ،همسرم

گو چگونه بعدداغت من به كوچه ها بنگرم

يا چگونه  چهره هاي  قاتلانت  را  بنگرم

      «فاطمه جان (3)يافاطمه »2

=============(نوحه )====

دركوچه اي كه افتاده يارم

                    ( رفته زدستم داروندارم )2

 ازداغ مه جبينم ،برخاك غم نشينم ،خدايا

     «غريبا" واغريبا(2)خدايا»2

بادست بسته گشتم روانه

                  ( مي كشيد ازدرآتش زبانه)2

دشمن باتازيانه ،ميزدبانوي خانه ،خدايا

    «غريبا"واغريبا(2)خدايا»2

ازبيت زهراشدهتك حرمت 

        ( جايي كه جبريل بگرفته رخصت)2

دشمن چه وحشيانه ،بشكسته درب خانه ،خدايا

     «غريبا"واغريبا(2)خدايا»2

در پشت در شدغوغاي محشر

          ( هم سوخته مادرهم غنچه پرپر)2

بريارمن مدينه ،دادي مدال سينه ،خدايا

     «غريبا"واغريبا(2)خدايا»2

=========(سبك اگرآن ماه نمونه)=

من غريبم فاطمه جان

                         اولين مظلوم دوران

محرمم تنها توهستي

                 (ديگرازمن رومپوشان )3

تاكه زكوچه آمدي جانان من

          چهره بپوشيده اي از چشمان من

              يافاطمه مظلومه

فتح خيبر كردم اما

                        خانه ام رفته به يغما

تابماند دين احمد

                     (همه راكردم تماشا)3

به دست بسته از كفم رفته فدك

       تو پيش ديده هاي من خوردي كتك

            يافاطمه مظلومه

گوسخن با من دوباره

                       با زبان يا با اشاره

از جفاي پنجه خصم

                    (ماجراي گوشواره )3

خموشي ات كشته مرااي يارمن

       زغصه ات خورده گره بركارمن

           يافاطمه مظلومه

=============(الهه ناز)===

اي ،بانوي مدينه ،اي شكسته سينه ،ياربي قرينه

                 (پيش حيدر بمان )2

كشتي پهلو شكسته من     ياور دستان بسته من

ناخداي دل من تويي يازهرا

                  بي تو غرق بلايم در موج غمها

              (بي تو حيدر ميميرد)2

 يازهرايازهرايازهرايازهرا(2)يازهرايافاطمه(2)

آه ،اي به دردم طبيب ،بردي ازدل شكيب ،ذكر امن يجيب

               (زينب گويدازجان )2

يابمان تا كه از هم نپاشيم

                              يادعاكن ماهم باتوباشيم

ياكه ازاين شهرماتم رويم همه

                        ياتوهم در مدينه بمان فاطمه

            (بي تو حيدر ميميرد)2

يازهرا0000000000000000000

اي ،آسمان خون ببار،همچو ابر بهار،از غم روي يار

          (اي زمين خون فشان )2

كوه غم در دل آتش فشان شد

                   ياس حق چون نيلوفر نشان شد

اي عصاي دست مادرازغم خم شو

                سرو خيبرشكن از اين ماتم خم شو

       (اي كوثر غرق خون شو )2

يازهرا0000000000000000000000

آه ،اي دل بيقرار،بنگر اي چشم تار،برخاك اين ديار

            (مانده چندين نشان )2

يك نشان بر خاك از گوشواره

                            جاي افتادن هاي دوباره

هم نشان ها ازقطره هاي خون يار

               جاي اشك ريزان كودكي خون وبار

       (اي دل از غم محزون شو)2

يازهرا0000000000000000000000

================(واحد)====

درسينه پررازم (دارم غم بيمارم )2

         ميسوزم وميسازم (از غصه دلدارم )2

             يافاطمه الزهرا(4)

چون آه دل سردم (غم ديده وپردردم )2

        مي نالم ومي گردم (بربستر بيمارم )2

          يافاطمه الزهرا(4)

رويش شده چون لاله (برماه رخش هاله )2

         در زيرلبش ناله (داردگل گلزارم )2

        يافاطمه الزهرا(4)

اوگوشه كاشانه (ميسوزدواين خانه )2

   گرديده چوغمخانه (من شمع شب تارم )2

            يافاطمه الزهرا(4)

زينب شده پروانه (بر شعله جانانه )2

            بااشك غريبانه (شدياروفادارم )2

باهرنفس يارم (از سينه بيمارم )2

خون ميچكدودارم (خون در دل خونبارم )2

ياددروديوارم (اين گونه دعادارم )2

در خانه بمان يارم (من جان به توبسپارم )2

 

==============(واحدقديم )===

آرام جان مصطفي آرامش جانت چه شد

مولاي من يامرتضي آن جان جانانت چه شد

گويا كه دشمن پشت دربگرفته ازاويك پسر

محسن گل دردانه ات آن طفل بي جانت چه شد

در بين ديوارودروضربت مسمارغم

ديگر نيايد ناله اي زهراي نالانت چه شد

رو سوي مسجد ميروي بي ياوروتنها چرا

اوكه هميشه باتوبود يارپريشانت چه شد

 برگوكه بسته ازجفا دست يداللهي تو

اي فاتح خيبرعلي فتح نمايانت چه شد

در كوچه اي نامحرمي توهين كندبرهمسرت

از ضربت سيلي بگو مهتاب پنهانت چه شد

آن سينه اي كزغربتت پشت درغمخانه سوخت

در شام تار بي كسي شمع شبستانت چه شد

==============(واحد)====

من چشمه سارنور،چشمان مصطفايم

            من آخرين بهار،گلزارمرتضايم

            يافاطمه يازهرا(4)

آيينه سرور ،قلب پيمبرم من

           اول فدايي حق، درراه حيدرم من

بعداز فراق بابا،هم درداشك وآهم

   در شام تارهجران ،بگرفته روي ماهم

بابا چرا تويارم در كوچه هانبودي

    ديدي چو دخترت را باابري از كبودي

هر جاكه بوسه هايت بر پيكرم نشسته

       رويم گرفته هاله بازوي من شكسته

اجر تواي پدر جان شد ضربه هاي دشمن

            گشته زامت تو اين يادگاري من

 يك آسمان كبودي يك كوچه پر شراره

   چشمي پراز ستاره خوني به گوشواره

============(زمزمه )====

نيمه شبها گردبستر

                       ديده هايم زائرتوست

همره من چشم زينب

                        مخفيانه ناظرتوست

  اوشود پروانه تو،در شب غمخانه تو

من شوم شمع عزاي ،گوشه كاشانه تو

       فاطمه جان فاطمه جان

دخترت در زير لبها

                           مي كندهردم دعايت

بادودست كوچك خود

                           از خداخواهد شفايت

 در ميان هردعايش ،گريه ميگيردصدايش

قطره قطره ميشود آب ،ميچكد ازديده هايش

         فاطمه جان فاطمه جان

 از تماشاي فراقت

                              سينه ام ماتم گرفته

كز شفق هم برده سبقت

                          اين غروب غم گرفته

هم رخت نيلي وگلگون ،هم دوچشمت كاسه خون

بعدتو برگوچه آيد ،بر سراين يار محزون

              فاطمه جان فاطمه جان

============(زمزمه )====

درخانه علي ،غوغا  شده بپا

                هرغنچه زيرلب ،گويدخداخدا

يارب بده شفا،اين مادرمرا،رحمي به مانما

 اين بيت مرتضاست ،يامحفل دعا

          يك گوشه مادرو ،يك گوشه بچه ها

اوسوي آسمان ،طفلان به صدزبان ،مادربمان بمان

زينب كه اشك غم ،گشته نصيب او

                    گويا اثر نكرد امن يجيب او

گويد خدا دگر ، مادر رود اگر ، با او مراببر

===========(زمزمه )======

نمانده به رفتن دگر فاصله

                     من از دردپهلو ندارم گله

بسوزم ازاين غم ،كه دراهل عالم ،توهستي غريب

«علي اي علي جان«(2)توهستي غريب

خداداندآنجا كه برروي خاك

                 بغلتيدم اي بهترين عشق پاك

شدم سينه چاكت ،بگفتم به خاكت ،توهستي غريب

«علي اي علي جان»(2)توهستي غريب

به پشت درودردل كوچه ها

               همه هستي ام شد به راهت فدا

كنون روي بستر،كنم ذكر حيدر،توهستي غريب

  «علي اي علي جان »(2)توهستي غريب

دل من براي تو محزون شده

                دل بستراز حال من خون شده

علي جان فدايت ،بميرم برايت ،توهستي غريب

«علي اي علي جان »(2)توهستي غريب

.......................................

خدايا فدك را نخواهم دگر                         

                         كه ديگر برايم ندارد اثر

زعالم بري ام ،كه من حيدري ام ،مدد ياعلي

    غريبم 2 توهستي حبيبم مدد ياعلي

قباله به دستم به همره پسر

                              نمودم زكوي مدينه گذر

عدو زدبرويم ،جزاين رانگويم ،مددياعلي

  غريبم غريبم توهستي حبيبم مددياعلي

نگويم سخن با اشاره بپرس

                 بيا حالم از گوشواره بپرس

بپرس از حسن تا بگويد غمم را مدد ياعلي

  غريبم غريبم توهستي حبيبم مدد ياعلي

چه داني به خانه چگونه شدم

                  كه افتان وخيزان كشاندم تنم

 عصايي به دستم برفتم نشستم مدد ياعلي

 غريبم غريبم توهستي حبيبم مدد ياعلي

======================

خداحافظ اي بهترين يارمن

                كه بي توگره خورده بركارمن

خداحافظ اي ياور قد كمان

                   زبستر سفر كرده تا آسمان

خداحافظ اي چلچراغ شبم

                     خدا حافظ اي مادر زينبم

خدا حافظ اي دلخوشي علي

             كه بود ازرخت نور حق منجلي

خداحافظ اي كوثر نورمن

                    مه از جفا گشته مستورمن

خدا حافظ اي جمله هست من

         كه در كوچه اي رفتي از دست من

تو رفتي و شد بي كسي ام فزون

               كنون ماندم وبستري پرزخون

دلم خونتراز سرخي بسترت

              زمن خون جگرتر بود دخترت

شبانه كند باتورازونياز

                 نشسته به سجاده ات در نماز

نموده به سر چادري پرزخاك

                 دلم راكند ناله اش چاك چاك

كنم تادم مرگ خود زمزمه

                      فداي تو يا فاطمه فاطمه

======================

من بي كس وتنهايم ،بي فاطمه ميميرم

افزون شده غمهايم ،اززندگي ام سيرم

بشكسته زغم بالم ،از ماتم اونالم

باگريه اطفالم ،بي فاطمه ميميرم

شدغرق به دريايم ،كشتي غم افزايم

طوفان شده ماءوايم ،بي فاطمه ميميرم

بارفتن مهتابم ،شب گشته وبي تابم

يك يار نمي يابم ،بي فاطمه ميميرم

آمد چو به امدادم ،افتاد ومن افتادم

كي ميرود ازيادم ،بي فاطمه ميميرم

باسينه بشكسته ،چشمش زجهان بسته

ماندم من دل خسته ،بي فاطمه ميميرم

هرچه به علي ناگفت ،با شكوه به باباگفت

ماتم زده مولاگفت ،بي فاطمه ميميرم

===========(مختاباد)====

چرايارب دودوآتش از خانه زهرا ميرودبالا

چرا آيدازميان آن دودوآتشها بانگ واويلا

مگر درآن آتش سوزان فاطمه باشدغمخور مولا

واويلتا آه وواويلا آه وواويلا آه وواويلا

بيا فضه بين چسان زهرا در ميان خون مي زند پرپر

بيا بردار از ميان خون بانوي خود را با دوچشم تر

بيا بنگر بين ديوار ودرفشرده شد دخت پيغمبر

               ..................

چرا نيلي اين چنان باشد صورت چون آئينه زهرا

چرا ديگر اين چنان يارب ميچكد خون از سينه زهرا

مگر مجروح باشداز مسمار سينه پر گنجينه زهرا

               ...........................

چرا ديگر از علي زهرا صورت خود راميكند پنهان

چرا ديگر اي خداباشدروزوشب زهرا ديده اش گريان

چرا ديگرمرگ ميخواهد از خداي خود بادل سوزان

==================(زمزمه )===

آنكه زحقش گرديده محروم

                       قلب رئوفش گرديده مغموم

به پيش چشم علي مظلوم

                   بخون نشسته زهراي معصوم

از ظلم كافر باديده تر

                         گلزار حيدر گرديده پرپر

علي عمران به حال مضطر

                         عرش خدارا گرفته دربر

سفينه حق گرفته پهلو

                            ميان خانه نشسته بانو

مي نالد ازدرد باذكر ياهو

                       گاهي زسينه گاهي زبازو

زهرا فدك را عنوان نموده

                       رخسار نيلي پنهان نموده

شكوه زدست عدوان نموده

                     عرش خدارا لرزان نموده

نبي زحيدر زهرا گرفته

                     علي از اين غم عزاگرفته

مريض عشقش شفا گرفته

                       بقيع ززهرا صفا گرفته

===============(نوحه )===

فاطمه جان زچه رونقش زمين گشته اي

جان جهان در ميان خون تو بنشسته اي

پشت اين در

            آن چنان ح

                          ق ذوالقربي اداشد

يارحيدر

          گشته پرپر

                      مهديش صاحب عزاشد

             فاطمه جان (3)

فضه بيا كه دگر جان به لبم رسيده

قامت من از جفاي ظالمين خميده

من غريبم ،بي نصيبم ،بخدامادرندارم

رس بدادم ،اي حبيبم ،يك نفرياورندارم

           فاطمه جان (3) 

بغض علي زسروروي عدو شدعيان

يارعلي مانده در بين همه دشمنان

كرده نيلي ،ضرب سيلي ،صورت آن ماه پاره

 اوفتاده ،ياالهي ،برزمين يك گوشواره

           فاطمه جان (3)

فاطمه جان عمر من درگروصبر توست

اشك نهان علي دسته گل قبرتوست

خيزوبنگر،عشق حيدر،زينبت مادرندارد

مخفيانه ،پشت آن در،دخترت سرميگذارد

          فاطمه جان (3)

=============(نوحه )====

بانوي خانه ام    ( ازخانه ميرود)2

امشب پرستويم   (ازلانه ميرود)2

من دل شكسته ام

              تنهاوخسته ام

                          ازپانشسته ام

         زهرا مرومرو(3)

ازخانه ميرود   (بود ونبودمن )2

شد چيده بالگد  (ياس كبودمن )2

ديدم به چشم تر

       چون مرغ بسته پر

                      افتاده پشت در

      زهرا مرومرو(3)

دركوچه ديده ام  (برمه نشانه را)2

ديدم كه مادرم  (گم كرده خانه را)2

من درنواشدم

          ازغم دوتاشدم

                      براوعصاشدم

       زهرامرومرو(3)

=======================

مرغ دل من گشته گرفتار بقيع

قربان بقيع و اشك زواربقيع

شبها كه در بقيع راميبندند

من گريه كنم به پشت ديواربقيع

======================

مدينه كو پرستويي كه من بال وپرش بودم

چه شدآن طايرقدسي كه من درمحضرش بودم

مدينه كاش جان من بلاگردان او ميشد

كه عمري باغبان غنچه هاي پرپرش بودم

 مدينه قصه پروانه راازمن چه ميپرسي

ميان شعله هامن شاهد خاكسترش بودم

=====================

اشكي بود مرا كه به دنيا نمي دهم

اين است گوهري كه به دريا نمي دهم

گر لحظه اي وصال حبيبم شود نصيب

آن لخظه را به عمر گوارا نميدهم

عمري بود كه گوشه نشين محبتم

اين گوشه را به وسعت صحرا نميدهم

در سينه ام جمال علي نقش بسته است

اين سينه را به سينه سينا نميدهم

تا زنده ام زدرگه او پا نميكشم

دامان او زدست تمنا نميدهم

سرمايه محبت زهراست دين من

من دين خويش را به دودنيا نميدهم

گر مهروماه را به دودستم نهد قضا

يك ذره از محبت زهرا نميدهم

امروز بزم ماتم زهرا بهشت ماست

اين نقد را به نسيه فردا نميدهم

من بنده امام زمانم وحسيني ام

هرگز زدست دامن مولا نميدهم

 =====================

بيرون زدل خاك كن اي شه سرخودرا

بنگر تو دمي دختر غم پرور خودرا

تا صورت نيلي شده را شاه نبيند

نك پرده اين راز كنم معجر خودرا

تا آنكه دل از آتش هجر تو نسوزد

گيرم به مدد اشك دو چشم تر خودرا

آنقدر نحيفم كه گرم باز ببيني

ترسم نشناسي تو پدر ،دختر خودرا

با دختر خود چونكه نگويم غم دل را

پرسد زپدر حال دل مادر خودرا

مي گفت كه دستت زچه از كار فتاده

وز چيست گذاري سرزانو سر خودرا

مظلومترين خلق جهان خانه نشين شد

چون داده دگر از كف خود همسر خودرا

=====================

زينب اي دختر غمديده من

روشني بخش دل وديده من

اي تو در برج ولا كوكب وحي

پرورش يافته مكتب وحي

اي به هررنج وبلا ياورمن

بنشين در برمن دختر من

گوش كن تا سخن آغاز كنم

عقده هاي دل خود باز كنم

گر چه بنياد مرا اشك برد

شمع بر سوختنم رشك برد

شكوه از بال وپر سوخته نيست

غم ديوار ودر سوخته نيست

گله از دور فلك نيست مرا

اعتنايي به فدك نيست مرا

با چنين رنج وغمي طاقت سوز

جانم از درد نياسوده هنوز

پدرم روي نپوشيده به خاك

جاي نگرفته در آن تربت پاك

آتشي بر حرم دين زده اند

تيشه بر ريشه آئين زده اند

دين حق دستخوش نام شده

پايمال هوس خام شده

گلشن دين شده آفت ديده

هركسي خواب خلافت ديده

تا جدا ماند كتاب از عترت

گشت اسلام جدا از فطرت

پدر آن گوهر يكدانه من

رفت وتاريك شده خانه من

پدرم رفت و غمش برجا ماند

واي از اين غم كه علي تنها ماند

بادلي غرق صفات وملكوت

شد علي هم نفس صبر وسكوت

نكنم شكوه زبيش وكم خويش

گريه هرگز نكنم بر غم خويش

مي كنم صبح وسحر گريه ولي

از غم خانه نشيني علي

هيچكس قدر علي رانشناخت

كسي آن سر جلي را نشناخت

كسي از او سخني ساز نكرد

لب به لبيك علي باز نكرد

======== (زمزمه )=====

علي بيا به برم    كه راهي سفرم

خدا نكهدار    علي     خدانگهدار

مي طلبم زخدا       سلامتي تورا  

 خدا نگهدار  علي    خدا نگهدار

شكسته بالم        كن نظر به حالم

رفتنيم من           كن علي حلالم

اي رهبر مظلوم من اي شمع وجودم

نذ ر تو  جواني  من  و بود  و نبودم

داروندارعلي      ياور ويارعلي

فاطمه جانم   خانم   فاطمه جانم

خوش آمدي به برم ،ياور همسفرم

فاطمه جانم ........................

بانوي خانه مرو ، يار يگانه مرو

فاطمه جانم .........................

همسفر من         بشكسته پرمن

سنگ صبورم      سينه سپر من

اي دلخوشيم هم نفسم نور دوعينم

حالا مرو زود است بمان جان حسينم

عشق تو حاصل من ،

                    اشك تو قاتل من

خدا نگهدا ر ......................

به دخت در محنم

                     سپرده ام كفنم

 خدا نگهدار .....................

شبانه بردار  ،   تابوت من زار

تا كه نگردد  ،      قاتلم خبردار

من ميروم و هست تورا غربت حاكي 

 گوشواره ومسمار در و  چادر خاكي

اي همه هست علي

                    قوت دست علي

فاطمه جانم .......................

باخبرازدلمم      هلال شام غمم

 فاطمه جانم .....................

اي گل نازم       اي سوز وگدازم

عشق و اميدم من بي تو چه سازم

تنها ترازاينم مكن اي روح وروانم

حرفي نزن ازغسل وكفن يارجوانم

 

========(درددل بي بي با عمو)=

اي گرامي عمو اي يار پيمبر پدرم 

نگهي برمن و خون دل و اشك بصرم

چون پدررفت عمو جاي پدر راگيرد

تو به جاي پدرم بين كه چه آمد به سرم

تو كمان برسربو جهل ستمكار زدي

تو به كف تيغ گرفتي به دفاع پدرم

تو اگر زنده بدي خصم كجا جرات داشت

كه زسيلي كند آزرده رخ چون قمرم

از مدينه به احد اين همه راه آمده ام

تاببيني كه شده خم  به جواني كمرم

آمدم با تو بگويم كه علي مظلومست

بين شده خانه نشين شوهر خونين جگرم

آمدم باتو بگويم كه مرا بسكه زدند

گشت اي جان عمو مرگ عيان در نظرم

آمدم باتو بگويم بدنم گشته كبود

آمدم با تو بگويم كه چه شد باپسرم

ننهادند نشان برروي بازو تنها

هست بر سينه مجروح مدالي دگرم

روز وشب بادل بشكسته خدا را خواندم

كه كند با پدر وبا پسرم همسفرم

هركس از بهر پدر هديه بردمن بايد

قامت خم شده وصورت نيلي ببرم

 

 

=========(سبك مدينه )===

الهي رفت زهرا و بلب شد جان من امشب

به نزد باب خود ملحق شده جانان من امشب

            غريبم من غريبم من    

ندارم غير آه اندر بساط و نيست يك همدم

بغير سوز واشك وناله وافغان من امشب

الهي خانه ام تاريك شد بي شمع روي او

بخاك تيره پنهان كوكب تابان من امشب

الهي من چسان دل بركنم از دخت پيغمبر

مگر بيرون رود از اين تن من جان من امشب

الهي خانه ام ويرانه شد از ماتم زهرا

دلم ويرانه تر از خانه ويران من امشب

الهي بلبلانم گشته خاموش از غم مادر

پريشان زينب و گيردحسين دامان من امشب

الهي زآه جانسوز حسن باناله كلثوم

شررزد بردلم اين ناله طفلان من امشب

الهي بعد زهرا باكه گويم راز قلب خود

بدرد اين دلم شد تربتش درمان من امشب

         غريبم من غريبم من

 

 ===========(مختاباد)=====

دل شب شد مردمان در خواب ديده اي بيداروزغم زاراست

چو مرغ شب در بقيع نالد گوئي اين صوت شاه ابرار است

نهد رخ بر خاك زهرايش ذكر آن مولا در شب تار است

كز غم هجرت سينه سوزانم                  فاطمه جانم (2)

علي اشك از ديده برقبر فاطمه چون گلدسته ميريزد

علي گريد همچو شمعي ليك اشك خودرا آهسته ميريزد

علي اشك خود به ياد آن سينه كز در بشكسته ميريزد

زير لب گويد ماه تابانم                       فاطمه جانم (2)

الا زهرا رفتي و بعدت بهر طفلانم چشم تر مانده

تو رفتي وشد علي تنها برسر قبرت خونجگر مانده

به ياد آن سينه پرخون يادگاري بر ميخ در مانده

كن نظر جانا چشم گريانم                   فاطمه جانم (2)

به زير خاكي تواي زهرا من كنار قبر تو گريانم

نسازد ار خصم دون  منعم در كنار قبرتو ميمانم

دگر كاش از سينه تنگم  با نفس بيرون آيد اين جانم

اي گل از داغت زارونالانم                فاطمه جانم (2)

 

--------------(شعر)-----

غم پنهاني دل را به اشك خود دواكردم

چو مرغي نيمه جان هر شب دراين لانه نواكردم

مبادا با خبرگردد زحالم دخترزارم

همه شب بستر خودرا ززينب هم جدا كردم

نماز عشق را خواندم به پشت درب اين خانه

ولي من سجده ي خودرا ميان كوچه هاكردم

چنان آثار سيلي بررخ زردم به جامانده

كه حتي روي خود مخفي زچشم مرتضي كردم

من از سويي علي را مي كشيدم دشمن از سويي

غلاف تيغ باعث شد كه دامانش رهاكردم

همه گفتند يا شب گريه كن يا روز يازهرا

سر قبر عمويم رفتم از دل عقده واكردم

عزيزانم كنار بسترم آمين همه گفتند

ولي ديدند من از بهر مرگ خود دعا كردم

 

--------------(شعر)-----

چهره هابااشك زيبا ميشود

عشق با تصوير معنا ميشود

عشق يعني دل سپردن در الست

ازلي وصل الهي مست مست

عشق يعني ذكر ناموس خدا

يا علي گفتن به زير دست وپا

عشق يعني جلوه صبر خدا

شرم ايوب نبي از مرتضي

عشق بر دلها شهامت ميدهد

عشق بر غمها حلاوت ميدهد

عشق بر دلداده فرمان ميدهد

عاشق جان داده را جان ميدهد

عشق باعث شد كه دل سامان گرفت

پشت درب خانه زهرا جان گرفت

عشق يعني انقلاب فاطمه

از كبودي چشم خواب فاطمه

عشق يعني عشق ناب فاطمه

بيت الاحزان خراب فاطمه

عشق يعني صحبت بي واهمه

صيددربند ، به پيش فاطمه

آن كه خود مرد دلير جنگ بود

دستگير فرقه اي صد رنگ بود

عشق يعني غسل زير پيرهن

دستْ بيرون كردن از زير كفن

عشق يعني صبر درهنگام خشم

عشق يعني جاي سيلي روي چشم

عشق يعني قلب چون آئينه اي

جاي ميخ در به روي سينه اي

عشق يعني انتظار منتظَر

سينه اي مجروح از مسمار در

عشق يعني گريه هاي حيدري

دختري دنبال نعش مادري

عشق يعني طاعت جان آفرين

رد خون سينه برروي زمين

 

--------------(شعرـ واحد)-----

اي گل ياس كبود مرتضي

اي تمام تاروپود مرتضي

اي همه بود ونبود مرتضي

اي تمامي وجود مرتضي

خانه را عاري زخوشحالي مكن

يارمن پشت مرا خالي مكن

اي تمام عشق اي خونين جگر

يا بمان ياكه مرا با خود ببر

اي تمام عشق بانوي علي

لرزه افتاده به زانوي علي

ميروي اي بحر عصمت راعروس

جاي من لبهاي محسن راببوس

فاطمه چشمان خودرا بازكرد

بازبان دل سخن آغاز كرد

كاي هميشه همنشين فاطمه

اي اميرالمؤمنين فاطمه

اي كه غمها را عسل كردي علي

گو چرا زانو بغل كردي علي

اي كه برارض وسما هستي امير

جان زهرا يت سرت بالا بگير

اين دل غمديده را هم زنده كن

جان من يكبار ديگر خنده كن

آنكه بايد اينچنين باشد منم

دل غمين وشرمگين با شد منم

خواستم ياري كنم اما نشد

ريسمان از دستهايت وانشد

من آن شاخه گل افسرده بودم

كه درنشكفتگي پژمرده بودم

زسوز سينه ات ميسوزم اي كاش

كه در پشت همان در مرده بودم

مغيره گر نبود درآن كشاكش

علي را من به خانه برده بودم

مدينه محشركبري به پا بود

رَسَن برگردن شير خدا بود

دوصدگلچين ويك گل من چه گويم

گل حيدر به زير دست وپابود

پدرزخم زبان بسيار خوردم

كتك از خصم بدكردارخوردم

ميان كوچه هاي شهر، سيلي

هم ازدشمن هم از ديوار خوردم

پدرزهرا ي تو حاجت رواشد

ببين مزد رسالت چون ادا شد

ببين پهلو ودست وسينه ي من

بلا گردون جون مرتضي شد

 

-------------------(شعر)-----

لاله ها پژ مرده‎ْ بلبل را دگر آوا نبود

هيچ كس درباغ مثل باغبان تنها نبود

يك مدينه دشمن ويك خانه ي بي فاطمه

بانوي آن خانه كس جز زينب كبري نبود

روي سيلي خورده ي زهرا شهادت ميدهد

از علي مظلوم تر مردي دراين دنيا نبود

نيست جايز خانه ي كفارراآتش زدن

اي مسلمانان مسلمان بود زهرا يا نبود

اي جنايت كار،اي بيدادگر،رويت سياه

اجروپاداش رسالت كشتن زهرا نبود

مصطفي ازتو مودت خواست تو سيلي زدي

بي حيا سيلي زدن اجر ذوي القربي نبود

ريخت دشمن برسر زهرا ،ولايت راببين

بارها از پا فتاد وغافل از مولا نبود

من نمي گويم چه شد گويند درچشم علي

سيل دشمن بود پيدا فاطمه پيدا نبود

اي مدينه آتش غيرت چرا آبت نكرد

جاي ناموس خدا دردامن صحرا نبود

آنچه برآل علي دركربلا يكسر گذشت

درسقيفه اتفاق افتاد عاشورا نبود

 

-------------------(شعر)-----

كوبكو منزل به منزل ديده را دريا كنم

گم شوم دراشك شايد مرگ را پيدا كنم

پاي رفتن ده خدا وندا من افتاده را

تا روم بيرون زشهر وگريه درصحرا كنم

روبگيرم از علي ياازحسن يا ازحسين

ناله از بهر پسر يا گريه بر باباكنم

طالب مرگم ولي قوت ندارد بازويم

تا به سوي آسمان دست دعا بالا كنم

صورت من صفحه ي تاريخ غمهاي علي است

ميسزد تا عمر دارم گريه بر مولا كنم

اين عجب نبود كه خون از سينه ام جاري شود

سرو قامت را چو از بهر عبادت تا كنم

دردل شب سنگدلها مي بُرند از ريشه اش

روز اگر درسايه ي نخلي عزا بر پا كنم

من دعا كردم اجل آيد ملاقاتم زراه

از چه بايد دربه روي قاتل خود واكنم

كفن ودفن وقبر من بايد نهان ماند زخلق

تا كه دشمن را به هر عصر وزمان رسوا كنم

هرزمان ميثم به ياد من كند آغاز نظم

بر دل سوزان او سوزي دگر اعطا كنم

 

------------------(شور سينه زني)

پناه عالمي درگاه زهراست

بشر حيران زقدر وجاه زهرا ست

صراط او، صراط المستقيم است

كه راه رستگاري راه زهرا ست

تمام نور خورشيد نبوت

نمايان ازجمال ماه زهرا ست

علي درشاهراه عشق وتوحيد

هماره همدم وهمراه زهراست

شرف اين بس اميرالمؤمنين را

كه مهرش دردل آگاه زهراست

به هرجا شمع دانش ميدهد نور

زنور علم دانشگاه زهراست

زسوز گفته ي عجل وفاتي

نمايان غصه ي جانكاه زهراست

زجور ظالمان اظهار نفرت

به صبح وشام اشك و آه زهراست

اگر مخفي بود قبرش عجب نيست

كه رمز نام سرالله زهراست

صداي شيون از هرسو بلند است

كه ختم عمر بس كوتاه زهراست

بيايد اي گنهكاران بگرييم

جلاي دل غم دلخواه زهراست

 

----------------(مدح )----

اي بهشت قرب احمد فاطمه

ليلة القدر محمد فاطمه

اي خدا مشتاق يارب ياربت

اي سلام انبيا بر زينبت

عالم خاكي محيط غربتت

آفرينش گشته گم در تربتت

مشعل شبهاي احياي علي

نقش لبخندت مسيحاي علي

خانه ي كوچك پناه عالمت

عمر خلقت يك دم از عمر كمت

اولين نورآخرين روشنگري

هم ازل را هم ابد را مادري

اي سجودآورده برپاي توسر

اي خدا هم از نمازت مفتخر

مرتضي را محو صحبت كرده اي

غرق دردرياي حيرت كرده اي

مدح تو كي درسخن كامل شود

وحي بايد برقلم نازل شود

اي دوعالم قبضه اي درمشت تو

وي زمام خلق درانگشت تو

انبيا رارهبري كن فاطمه

اوليا رامادري كن فاطمه

تو به اهل آسمان شمع رهي

زهره اي منصوره اي وجه اللهي

زهره ورخساره ي نيلي كجا

صورت حوريه وسيلي كجا

ناسپاسان دخت احمد رازدند

فاش گوميگويم محمد رازدند

هيچ داني دختر خيرالبشر

ازچه جاي حيدرآمد پشت در

ديد مولايش علي تنها شده

خانه اش محصور دشمن ها شده

من كه تنها دختر پيغمبرم

پشت اين در پيشمرگ حيدرم

فاطمه تنها طرفدار عليست

درهجوم دشمنان يار عليست

آن كه باشد مرد اين سنگر منم

اولين قرباني حيدر منم   

 

--------------(مرثيه - واحد)-----

آخر از عشق علي نيلوفري شد روي من

چون علي دين من است وجنت ومينوي من

عصمت اللهم ولي دركوچه ام حرمت شكست

دست نامحرم چوآمد از جفا برروي من

چادري خاكي نصيبم شد زكوچه يادگار

تانبيند رنگ رويم را گل دلجوي من

سينه ام كز عشق حيدر موج ميزد لب به لب

پشت در ميسوخت ،از داغ غم پهلوي من   

درميان غربت وتنهايي ام در پشت در

محسن شش ماهه آمد بهر ياري سوي من

تا صداي ناله ي فضه خذيني راشنيد

سوخت از مظلومي ام آن غنچه ي گلبوي من

چون نديدم ياوري درپشت درب بي كسي

گفتم اي مهدي بيا اي ياور مهروي من

يوسف گمگشته ام  برياري اين مادرت

ميشود آيا بيايي بگذري از كوي من

خون چكان از سينه وبشكسته پهلو تا حرم

رفته ام دنبال حيدر ساقي نيكوي من

چون با دامان علي دستم رساندم از ولا

ميهمان شد يك غلاف آن لحظه بر بازوي من

خواستم تا زيروروسازم جهان رااي خدا

از غم مظلومي آن رهبر حق جوي من

ليك فرمودم علي آرام باش اي فاطمه

تا پريشاني نيفتد درخم گيسوي من

 

----------------(زمزمه)----

اي دختر خير البشر ، كفو اميرالمؤمنين

اي كوثر خير الوري ، اي جان ختم المرسلين

اي مظهر لطف وصفا  شفيعه ي دار بقا

اي مالك روز جزا بعداز خداي عالمين

اي كعبه مشكين غمت شمع از فراق وماتمت

گريان اشك نم نمت سوزد زداغت آتشين

اي مُحرم عشق علي سعي وصفايت كوچه ها

گشته منايت پشت در قرباني ات سقط جنين

اي كُشته ي مظلومه ي آزرده از مسمار ودر

خون دل وخون جگر با غصه هايت شد عجين

اي حامي جان بركف راه ولايت فاطمه

اي جان والي الولي برقلب او همچون نگين

اي كه بهروز غربتش تنها طرفدارش شدي

دركوچه ها يارش شدي افتاده برروي زمين

اي چادر خاكي تو چون پرچم عشق علي

يعني كه هستم حيدري تا لحظه هاي آخرين

 

----------(شور- بذاربيام دوباره)-----

ميخوام بيام مدينه بقيعتو ببينم

غريبونه بيام و روي خاكا بشينم

ميخوام بيام سرم رو رو ديوارش بذارم

به شوق اين زيارت هميشه بيقرارم

ميخوام بيام بقيع و تا جون دارم بمونم

به روي پنجره هاش بشينه مرغ جونم

ميخوام بيام مدينه تو كوچه هاش بگردم

روي زمين بيفتم بگم اسير دردم

ميخوام بيام بپرسم كجائه قبر زهرا

براچي بي نشونه قبر عزيز طاها

كجاست درخونه اي كه دشمنا شكستن

كجا چهل تا نامرد دست علي رو بستن

كجاست همون كوچه اي كه نيلي شد گل ياس

امون ازاين مدينه كه قتله گاه زهراست

 

---------------(نوحه -داغ مدينه)----

داغ مدينه ، دارم به سينه 2

           نالم شب وروز ، ازجور وكينه 2

بعداز پيمبر ياري حيدر گرديده كار زهرا

 {مظلومه زهرا 2 زهرا عزيز طاها}2

              .....................

هستي خودرا ، بعداز توبابا

                     كردم فدايي درراه مولا

دربيت الاحزان با چشم گريان گريم براي داغت

با قلب صد چاك ازطُره خاك گيريم مگر سراغت

مظلومه زهرا ..................................

من هرچه دارم شد نذر يارم

                     ريزم به پايش داروندارم

قدم خميده بااشك ديده بيرون زخانه گريان

شد درغم من بادست دشمن ويرانه بيت الاحزان

مظلومه زهرا ............................

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم اردیبهشت 1391ساعت 19:16  توسط مهدي حسيني منفرد  |