فعاليت درخصوص امور مداحي

GOLBANG_HOSSEINI.mp3

برای شنیدن فایل صوتی مولودی خوانی درعروسی لطفا کلیک نمایید

۳۸۲ ۸۰۰۰ ۰۹۱۲

 

گاه شادی و طرب برپاشده ای مومنین

باگل لبخند از ابرو گشایید اخم و چین

بایدش با فضل گل داماد را بوسید وگفت

احسن اله بر تو و برنوعروس مه جبین

خیزید وباشوق وشعف پابرسرهرغم زنید

ازبهر داماد وعروس زیبا کف محکم زنید

+ نوشته شده در  شنبه ششم اردیبهشت 1393ساعت 15:3  توسط مهدي حسيني منفرد  | 

مولودي خواني(مداحي) درعروسي 

 

Golbanghosseini@yahoo.com

Golbanghosseini@Gmail.com

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم بهمن 1390ساعت 21:26  توسط مهدي حسيني منفرد 

 

 

سلامي چو بوي خوش آشنايي

 

قابل توجه خوانندگان عزيز :

جهت اطلاع از سبكهاي اشعار ‌و هماهنگی برای اجرای مجالس شاد عروسی ، ميتوانيد با شماره

۳۸۲ ۸۰۰۰ ۰۹۱۲

تماس برقرار نماييد

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم شهریور 1390ساعت 2:10  توسط مهدي حسيني منفرد 

-------(نوحه-زمزمه-واحد- بسوز ای دل)----

سلام ای حجت و مولای سرمد

              سلام ای جان زهرا جان احمد

سلام انبیا تا روز محشر

                     به روح صادق آل محمد

دلم خون شد برای تو

            همه جانها فدای تو

                         من واشک عزای تو

الا ای یادگار آل پیغمبر

              برایت میزنم بر سینه و برسر

      {آه ، واویلا واویلا واویلا}3

 

علوم انبیا زیر زبانت

            جهان سرگشته ی طاق و ابانت

تویی استاد دانشگاه هستی

                  مُفضّل ها گلی از بوستانت

ولی با ظلم وباکینه

            زدن آتش در مدینه

                          به بیت آن بی قرینه

میان شعله گریان بر حبیبش بود

               به یاد خیمه وجد غریبش بود

آه واویلا......................

 

میان شهر پیغمبر شبانه

                دودست بسته میبردند زخانه

دلش خون شد ولیکن پیش چشمش

                نَزَد کس همسرش را تازیانه

ولی روزی در مدینه

           همه با عقده و کینه

                   شکستند دست وآن سسینه

همه ظلم و ستمها ازسقیفه شد

              زدن آتش به دستور خلیفه شد

آه واویلا............................

 

بسوز ای دل بگو با دیده ی تر

                    سلام ای صادق آل پیمبر

فدای قبر بی شمع و چراغت

              شده زائر به تو زهرای اطهر

زداغت خون بردلهاشد

          عزادار تو زهرا شد

                      مدینه شور و غوغا شد

شکاف قلب هر شیعه سرای تو

              رییس مذهب ما جان فدای تو

     {آه ، واویلا واویلا واویلا}3

 

 

 

 

 

---------------(نوحه )-----

ای به رخسار تو نور سرمد

                 یوسف مرتضی سبط احمد

میوه ی قلب ام ابیها

                       سیدی جعفرابن محمد

(ای علم توخدایی

            ای معنی آقایی

                         روشنگر دلهایی )2

                  آه یا اباعبدالله3

 

آرزویم بود یابن الزهرا

                 که شوم در رهت عبد لایق

درشب ظلمت و جهل وغفلت

                  نور هر محفلی قال صادق

(ما اهل غفلت هستیم

             دل برعطایت بستیم

                        در راه تو بنشستیم )2

آه ....................

غصه دار غم روی زهرا

                   آید از درگهت بوی زهرا

زهرکینه به جانت اثر کرد

                   که شدی زائر کوی زهرا

 

(چون بیت تو با آذر

            شد از جفا شعله ور

                         شد زنده یاد مادر )2

آه ..........................

مروه ی عشق تو قبر مادر

                     ای صفایت صفای مدینه

خانه ی تو حسینیه ی اشک

                   بوده در کوچه های مدینه

(آه یاد درد معجر

            آه یا د حلق اصغر

                         آه یاد جسم بی سر)2

           یا سیدی یا مظلوم 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---------(ترکیب بند شهادت امام صادق)

ای پیر خرد طفل دبستان کمالت

ارباب بصیرت همه مبهوت جلالت

دیدار الهی به تماشای جمالت

خلق دو جهان تشنۀ دریای زلالت

وجه‌اللهی و نیست نه پایان نه زوالت

وصف تو فزون است ز توصیف و ز گفتار

ای گشته صداقت همه جا دور سر تو

روییده گل معرفت از خاک در تو

شب منتظر زمزمه‌های سحر تو

وحی است سراسر سخن چون گهر تو

عالم چو کف دست به پیش نظر تو

ای چشـم خـدای احـد قــادر دادار

تو ماه و تلامیذ تو دور تو ستاره

گفتار حکیمانه‌ات افزون ز شماره

هر روز... نه! هر لحظه بود بر تو هزاره

علم تو روان‌بخش کمال است هماره

دو مطلع الانوار تو حمران و زراره

یک جابر حیان تو و آن همه آثار

چون مهر که پیوسته کند جود خود انفاق

چون نور که سر برکشد از سینۀ آفاق

علم تو عیان است در اوراد و در اوراق

عقل و خرد و علم و فضلیت به تو مشتاق

در علم و ادب مؤمن طاقت همه جا طاق

هارون تو گل داد برون از شرر نار

در کوی تو بر جنت اعلا چه نیاز است؟

با نور تو بر مهر دل‌آرا چه نیاز است؟

با قطرۀ جود تو به دریا چه نیاز است؟

با خاک تو بر وسعت دنیا چه نیاز است؟

با درس تو بر علم اروپا چه نیاز است؟

ای عبد تو بر لشکر دانش سر و سردار

ای کرسی درس تو تجلای قیامت

آویزۀ گوش همه تا حشر، کلامت

نوشیده همه کوثر توحید ز جامت

در ملک خدا وحی خداوند، پیامت

بر قلب عدو تیر بلا نطق هشامت

گویی سخن اوست همه تیغ شرربار

جز راه شما راه دگر سوی خدا نیست

در ملک خدا نور به جز نور شما نیست

جز خط شما مشی شما مذهب ما نیست

این است و جز این نیست درست است و خطا نیست

درس تو کم از نهضت شاه شهدا نیست

آن نهضت پاینده از این درس دهد بار

خلقت، نه فقط خالق منان به تو نازد

مؤمن نه، خدا داند ایمان به تو نازد

فضل و ادب و دانش و عرفان به تو نازد

زهرا و علی، احمد و قرآن به تو نازد

والله قسم شاه شهیدان به تو نازد

کز هر سخنت نهضت دیگر شده تکرار

تنها نه فقط زهر شرربار، تو را کشت

هر لحظه غمی آمد و صدبار تو را کشت

بیداد عدو نیمه شب تار تو را کشت

گه یاد فشار در و دیوار تو را کشت

بیش از همه منصور ستمکار تو را کشت

هر روز از او شد به تن و جان تو آزار

گه برد سوی قتلگهت پای پیاده

گه لب به جسارت به حضور تو گشاده

گه کرد ز بیداد، به قتل تو اراده

با هر سخنش بر جگرت زخم نهاده

او بر روی تخت و تو سر پای ستاده

حرمت نگرفت از تو و از احمد مختار

ای ماه فلک شمع شب تار بقیعت

صد قافله دل آمده زوار بقیعت

مرغ دل من گشته گرفتار بقیعت

هرچند که ویران شده آثار بقیعت

باشد که شبی در پی دیدار بقیعت

«میثم» ز ره دور نهد چهره به دیوار

 

 

 

 

 

----------(مثنوی شهادت امام صادق)--

ای جمال کبریا آیینه‌ات

                      علم کل انبیا در سینه‌ات

دانش آرد سجده بر خاک رهت

                ملک نامحدود حق دانشگهت

با نگاهت قطره دریا می‌شود

                     ذره مهر عالم‌آرا می‌شود

علم آرد بر درت روی نیاز

              وحی کرده بر شما آغوش، باز

نام تو نام‌‌آوران را شور داد

               هفت شهر معرفت را نور داد

هم سرانگشت الهی خامه‌ات

                     هم کتاب‌الله، دانشنامه‌ات

حیدر و زهرا و احمد کیست؟ تو

                  صادق آل محمد کیست؟ تو

بوبصیرت بر بصیرت جان و سر

                   جابر تو علم شیمی را پدر

کرسی درست مفضل‌پرور است

           هر کلامت هفت‌دریا گوهر است

گرچه تا عمق زمان‌ها تاخته

                   علم هم قدر تو را نشناخته

نور شد نور از چراغ مکتبت

                      بوسۀ آیات قرآن بر لبت

هرچه دانش گشت عمرش بیشتر

              باز از او دیدم تو بودی پیش‌تر

ای ندای کبریا در گوش تو

             علم پیش از شیر مادر نوش تو

ای جهاد علمی‌ات از ابتدا

                   حاصل خون دل خون خدا

هر کلامت صفحۀ دل را جلاست

              میوه‌ای از نخل سبز کربلاست

تا که هارونت نهد پا در تنور

              با نگاهش گل کند از نار، نور

پیش‌تر از خلقت این روزگار

                شیعه کرده مکتبت را اختیار

ما که خود در عالم زر بوده‌ایم

                         پیرو آل پیمبر بوده‌ایم

مهر آل فاطمه در خون ماست

          از نخست خلقت این قانون ماست

شیعه از آغاز خلقت حیدری‌ست

           شیعه تا صبح قیامت جعفری‌ست

شیعه بارانی سفید از ابر توست

          شیعه هرجا هست دور قبر توست

شیعه همچون مشعل افروخته

                    پشت دیوار بقیعت سوخته

شیعه یک شعله است از طور شما

           شیعه یک جلوه است از نور شما

شیعه را چون حی سرمد آفرید

                         از گِل آل محمد آفرید

اهل دوزخ شعله‌ها افروختند

               مثل زهرا خانه‌ات را سوختند

گرچه از کاشانه‌ات برخاست دود

            همسرت آن لحظه پشت در نبود

چشم بر دریای آتش دوختی

                 ذکر یازهرا گرفتی؛ سوختی

گرچه شد بر تو جسارت‌ها بسی

                 کودکانت را نزد سیلی کسی

تو به دست بسته کردی راه، طی

           رفت کی رأس منیرت نوک نی؟

ای بقیعت بقعۀ دل‌های ما

              وی مزارت شمع محفل‌های ما

تا نیاز آفرینش سوی توست

  اشک «میثم» وقف خاک کوی توست

 



----------------(شهادت امام صادق)--

حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود

یا مگر ریحانه ی صدیقه ی اطهر نبود

با چه تقصیر و گنه بر خانه اش آتش زدند

اجر نشر دانش او شعله ی آذر نبود

اجر و پاداش رسول و عترت مظلوم او

در دل شب حمله بر باب الله اکبر نبود

نیمه شب کز خانه می بردند صاحب خانه را

بر روی دوشش عبا، عمامه اش بر سر نبود

از برای بردن مولا کس از ابن ربیع

سنگدل تر، بی حیاتر، بلکه ظالم تر نبود

او پیاده می دوید و این به اسب خود سوار

گوئیا در سینه ی تنگش نفس دیگر نبود

دیدن بابا در آن حالت پسر را می کشد

خوب شد همراه بابا موسی جعفر نبود

از شرار زهر مثل شمع سوزان آب شد

غیر تصویری بجا ز آن نازنین پیکر نبود

پاره پاره قلبش از انگور زهر آلوده شد

از بنی العباس جز این شیعه را باور نبود

بعد عمری سوختن بر قلب او آتش زدند

این ستم بالله روا بر آل پیغمبر نبود

«میثم» آن روزی که شد آن پیکر پاکیزه دفن

محشر شهر مدینه کمتر از محشر نبود

 

 

 

----------(شهادت امام صادق )-----

ای اشک چشم ما همه وقف عزای تو

دل‌های دوستان همه صحن و سرای تو

چشمم سوی مدینه دلم جانب بقیع

گرم زیارت حرم با صفای تو

از لحظه‌ای که خاک لحد بر تو چیده شد

خاک بقیع نه! دل ما گشت جای تو

آیا درِ بقیع شبی باز می‌شود

تا در کنار قبر تو گریم برای تو؟

بردند دست‌بسته تو را سوی قتلگاه

با آن که بود عرش خدا جای پای تو

ای صد مسیح زندۀ ذکر شبانه‌ات

خاموش شد چگونه صدای دعای تو

آخر ز زهر کین جگرت پاره پاره شد

ای پاره‌های دل، گُل بزم عزای تو

تشییع شد چو پیکر پاک تو تا بقیع

می‌کرد گریه ختم رسل در قفای تو

چون شمع، آب شد بدنت از شرار زهر

ای جان عالمی همه بادا فدای تو

تنها نه «میثم»... از غم و اندوه و غربتت

آگه کسی نگشت به غیر از خدای تو

 

 




-----(ترکیب بند شهادت امام صادق)---

من ولی‌الله اعظم مقتدای راستینم

چشمۀ عین الحیاتم صاحب علم الیقینم

رهنمای اهل ایمان مقتدای اهل دینم

آفتاب علم و دانش در سما و در زمینم

گوهر شش بحر نورِ ذاتِ رب العالمینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

علم در عالم تجلی می‌کند از منبر من

نور دانش بود از اول هاله‌ای دور سر من

اهل عرفان چهره بنهادند بر خاک در من

تا ابد جوشد شراب معرفت از کوثر من

وارث علم و کمال و حلم ختم المرسلینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

در حیات علم می‌جوشد مسیحا از لب من

بس اساتید جهانی کآمدند از مکتب من

روزها باشد همه روز من و شبها شب من

سالکان را رستگاری نیست جز در مذهب من

کلک دانش در کف و دست خدا در آستینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

 

جابر حیان من تا صبح محشر می‌درخشد

مؤمن طاقم چو خورشید منور می‌درخشد

از لب بوحمزه‌ام پیوسته گوهر می‌درخشد

در دم گرم هشامم نطق حیدر می‌درخشد

دوست دارم منطق کوبندۀ او را ببینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

من سپهر معرفت، اصحاب و انصارم ستاره

دانش‌آموزان درسم تا قیامت بی‌شماره

تا زمان باقی است باشد لحظه‌هایم یادواره

مکتب گیتی فروزم راست حمران و زراره

ابن نعمان‌ها زند موج از یسار و یمینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

انقلاب علمی من بود عاشورای دیگر

باز شد از آن به اهل معرفت دنیای دیگر

دهر شد از نور علمم جنۀ الاعلای دیگر

علم پیدا کرد از قدر و جلالت جای دیگر

عالمی شد در بهشت علم و دانش خوشه چینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

من ز بحر نور باغ کربلا را آب دادم

من در دانش به روی عالم و آدم گشادم

من بنای مذهب جعفر در این عالم نهادم

سال‌ها سینه سپر کردم، مقاوم ایستادم

می‌نشد یک لحظه در نشر کمال از پا نشینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

من همان صندوق اسرار علوم ذوالجلالم

نیست در ملک خدای لایزال خود زوالم

سرکشان علم گردیدند یکسر پایمالم

لال گردیدند پیش منطق علم و کمالم

پنج حجت را به فرمان الهی جانشینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

داغ‌ها دیدم ز اولاد پیمبر صبر کردم

ظلم‌ها دیدم ز منصور ستمگر صبر کردم

خصم در کاشانه‌ام افروخت آذر صبر کردم

مثل بابایم علی مانند مادر صبر کردم

حبس شد در سینۀ سوزان شرار آتشینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

برد با پای پیاده خصم سوی قتلگاهم

دست بسته، سر برهنه، در همان شام سیاهم

لب فروبستم، ولیکن بر فلک می‌رفت آهم

بود فرزندی زهرا و علی تنها گناهم

زخم‌ها از طعنه‌ها آمد به قلب نازنینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

حق من این بود کز حقم همه محروم باشم

همچو جد خود امیرالمؤمنین مظلوم باشم

با همه قدر و جلالم تا ابد مغموم باشم

با هزاران غصه از زهر جفا مسموم باشم

هم بسوزم هم شود خاموش آوای حزینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

****

من که برتر باشد از اوج گمان، جاه رفیعم

من که خلقت را مطاعم، من که خالق را مطیعم

من که در روز قیامت اهل محشر را شفیعم

حق ندارد کس نهد صورت به دیوار بقیعم

نظم «میثم» گشته فریاد دل اندوهگینم

من ششم مولای خلق اولین و آخرینم

 


--------(ترجیع بند شهادت امام صادق)-

سیدی مدح تو گویم که تو ممدوح خدائی

ششمین حجت حق نجل رسول دو سرائی

صادق الوعدی و مصداق صداقت همه جائی

مخزن علم خدا مشعل انوار هدائی

گوهـر پنج یـم نور و یم شش دُرِ نابی

همدم پنج رسـل همسخن چارکتابی

علم چون سایه به هر عصر به دنبال تو آید

حلم پیش گل لبخند تو آغوش گشاید

روی نادیده‌ات از چشم همه دل برباید

که تواند که تو را غیر خدا مدح نماید؟

مگر از چشمۀ عرفان دهن خویش بشویم

تـا توانـم سخـن از جابـر حیان تو گویم

دانش خلق بوَد قطره‌ای از بحر کمالت

حسن غیب ازلی جلوه‌گر از مهر جمالت

عرشیان یکسره زانو زده در پیش جلالت

مَلَک و جن و بشر را عطش جام وصالت

همـه گوشنـد کـه گیرنـد تجـلاّ ز کـلامت

همه مشتاق سخن از لب جانبخش هشامت

مؤمن طاق تو بر طاق سپهر است ستاره

بوبصیر تو بصیرت به بشر داده هماره

چشم هارون درت لاله برآرد ز شراره

دو درخشان دُرِ ناب تو هشام است و زراره

مکتب دهر دگر مثل تو استاد ندارد

تـا که شاگرد همانند ابوحمزه بیارد

توئی استاد و اساتید جهان آینه‌دارت

بوده شاگرد در ایراد سخن چار هزارت

تا لب خویش گشائی همه بی صبر و قرارت

باغبانی و نکویان همه گل‌های بهارت

جلوه‌گـر در فلک، علم سـه خورشید منیرت

«شیخ طوسیِ»تو و«مجلسی»و«خواجه نصیر»ت

«شیخ انصاری»یک شاخه گل از باغ کمالت

زهی از «شیخ مفید» تو و آن بحر زلالت

«کافیِ» «شیخ کلینی» است فروغی ز جلالت

«مرتضی» و «رضی» استاد اصولند و رجالت

«ابن طاوس» تو در مکتب توحید درخشد

تـا قیـامت بـه دل و دیـدۀ ما نور ببخشد

نهضت کرب و بلا داد بر از علم کلامت

بلکه اعجاز حسین‌بن‌علی کرد قیامت

جوشش خون امام شهدا داشت پیامت

تا صف حشر ز خون شهدا باد سلامت

تا ابد مشعل توحید تو خاموش نگردد

انقـلاب تـو و جـد تـو فرامـوش نگردد

چه ستم‌ها که ز منصور ستم‌کار کشیدی

جگرت سوخت از آن زخم زبان‌ها که شنیدی

سوختی، دم نزدی، داغ بنی فاطمه دیدی

دل شب، پای پیاده ز پیِ‌ ‌خصم دویدی

ریخت در خانه تو خصم ستمگر به چه جرمی؟

شعلـۀ آتـش و بیـت‌اللهِ اکبـر بـه چه جرمی؟

گریه‌ها عقده شد ای یوسف زهرا به گلویت

دشمنان شرم نکردند نکردند ز رویت

همه دیدند غبار غم و اندوه به مویت

قاتلت تیغ کشید از ره بیداد به سویت

عاقبت دست عدو زهر جفا ریخت به کامت

بضعـۀ پـاک نبــی بـر جگـر پـاره سلامت!

دوست دارم که نهم چهره به خاک حرم تو

سوزم و شمع‌صفت اشک‌فشانم ز غم تو

چه شود ای به فدای تو و لطف و کرم تو

که دم مرگ بوَد بر سر چشمم قدم تو

چه شود ای به دل «میثم» دلسوخته داغت

کـه بسـوزم به سر تربت بی‌شمع و چراغت؟

 

 

 

 

 

 

 

دم زمینه ی سنتی – شهادت امام صادق

 

مردم سیه بر تن کنید/شال عزا گردن کنید

قرآن ناطق شد شهید/امام صادق شد شهید

ای وای ازین درد و بلا/

            هر دل به غم شد مبتلا

                               مدینه شد کرببلا

مردم سیه بر تن کنید...

قربان چشمان ترش/

           شد با دل غمپرورش

                         مهمان زهرا مادرش

مردم سیه بر تن کنید...

تابنده نور پاکی اش/

           وین مذهب افلاکی اش

                         قربان قبر خاکی اش

مردم سیه بر تن کنید...

دل مُحرم ِ غمخانه اش/

           ساکن به ماتمخانه اش

                        آتش زدند برخانه اش

مردم سیه بر تن کنید...

قلب زنان پر واهمه/

              بر روی لبها زمزمه

                             یا فاطمه یا فاطمه

یا فاطمه یا فاطمه...

ای بضعه ی خیر البشر/

             ای مادر کشته پسر

                       مجروحه ی مسمار در

          یا فاطمه یا فاطمه..     

 

 

 

 

 

زمینه – امام صادق علیه السلام

 

ای مغموم/ایها المظلوم/ای امام ِ ز کینه مسموم

شرار زهر/ نا نجیبا / آتیش جون تو شد

گواه ِ سوز ِ/ دلت آقا / اشک روون تو شد

مرثیه ی جون و دل عاشق/

       حدیث غم یاس و شقایق

                برات بمیرم حضرت صادق

غریب آقا...

واویلا/آه و واویلا/از آتیش جفای اعدا

خونت و آقا/ زدن آتیش/ کینه ها شد جلوه گر

باز شده زنده/ برای تو /روضه ی دیوار و در

مادرت و کشتن تو مدینه/

         ماجرای اشک تو همینه

                قنفذ و غلاف و بازو و سینه

غریب آقا...

الرّحمن/عَلّمَ القرآن/شده ذکر لبت حسین جان

میون آتیش / زدی ناله / به یاد کرببلا

به یاد جسم/ روی خاک و/ سوزوندن خیمه ها

یاد غم زینب شدی گریون/

   آسمون چشمات می باره خون

           شده همه شب هات شام غریبون

غریب آقا...

 

 

 

 

واحد/زمینه– زبانحال ائمه ی مظلوم بقیع

 

آی عاشقی که میزنی به یاد غربتم به سینه

  ایشالا قسمتت بشه به زودی مکه ومدینه

هنوزم تو گوش تاریخ/

                       سوز اشک و ناله هامه

عاشقا این و بدونید/

                         مادرم صاحب عزامه

             من غریبم من غریبم...

میگم این و برات تا معنی ِ غریبی و بدونی

     مزار من خاکیه و حتی نداره سایبونی

غیر مهدی نیمه شبها/

                          کس نمیگیره سراغم

راوی ِ مصیبتامه/

                        قبر بی شمع و چراغم

            من غریبم من غریبم...

ولی همه اینها فدای اون غریبی که فدا شد

    تشنه لب فدای اسلام و شریعت خدا شد

پشت ابر فتنه رفت،اون/

                            ماه غم نشان گودال

نهی از منکر نموده/

                       غرق خون میان گودال

               واحسینا واحسینا..

بین مقتل ناله ها کمتر زن ای شهید بی جان

پیش زینب دست و پا کمتر زن ای ذبیح عطشان

بوسه ها زده به جسمت/

                       نیزه و شمشیر و خنجر

فاطمه گوید به ناله/

                         یا حسین غریب مادر

              واحسینا واحسینا...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم مرداد 1393ساعت 19:50  توسط مهدي حسيني منفرد  | 

--------(غزل مصیبت حضرت علی)--

دیگر برای پر زدنم پر بیاورید

هفت آسمان برای کبوتر بیاورید

 غربت توان دیدن من را ربوده است

این خار را زچشم ترم در بیاورید

تا خوب وبد حلال کننداین غریب را

ایتام را برابر بستر بیاورید

زخم سرم که هم نمیاید  چه می کنید

جای طبیب  چاره ی  دیگر بیاورید

آن معجری که نیمی ازآن  سوخت پشت در

آن را برا ی  بستن این سر بیاورید

چندیست سخت تشنه دیدار گشته ام

کوثر برای ساقی کوثر بیاورید

مهری برای  سجده من وقت احتضار

از خاک روی چادر مادر بیاورید

بار دگر به کوفه اگر راهتان فتاد

با خود اضافه  چادر و معجر بیاورید

 

 

 

------------(ترکیب بند 21رمضان)--

بابا اتاق پر شده از بوی مادرم

وقتش رسیده پر بکشی سوی مادرم

دیگر خجل نباش تو از روی مادرم

فرقت شده شبیه به پهلوی مادرم

 از پشت در دوباره تو را می زند صدا

تا که به دست تو بدهد محسن تو را

سی سال در نبودن مادر شکسته ای

پهلو به پهلویش پس آن در شکسته ای

در کوفه های درد مکرر شکسته ای

از مردم و نبودن باور شکسته ای

 گر چه شکسته ای و دلت هم شکسته تر

این دل شکسته را هم از این کوفه ها ببر

 یادت که هست مادر ما قد خمیده بود

یادت که هست گیسوی مادر سپیده بود

یادت که هست محسن خود را ندیده بود

یادت که هست غنچه خود را نچیده بود

 آنروزها که قد تو آنجا خمیده شد

موی منم شبیه تو بابا سپیده شد

مادر رسیده عطرپیمبر بیاورد

تو تشنه ای برای تو کوثر بیاورد

مرهم برای این دل پرپر بیاورد

تا خار را ز دیده ي تو در بیاورد

حرفی بزن که مونس تو مادر آمده

حالا که استخوان زگلویت در آمده

 بابا بگو به مادرم از غصه های من

از کوفه های بعد تو و ماجرای من

از بی حسین گشتن من از عزای من

از کوفه گردی من و از کربلای من

بابا بگو که زینب خود را دعا کند

بعد از حسین زود مرا هم صدا کند

 مادر رسید و زخم سرت را نگاه کرد

گریه برای گودی یک قتلگاه کرد

پس رو به روسیاهی خیل سپاه کرد

نفرین به رقص خنجر مردی سیاه کرد

وشمر جالسٌ ... نفس مادرم گرفت

سر که به نیزه رفت دل معجرم گرفت

 

 

 

 

 

 

-----------------(زمینه – شور )-----

 

دلبرو سرور ورهبری   علی یا علی

صاحب وساقی کوثری   علی یا علی

شاه قضا وقدر علی      علی یا علی

مرد نبرد وخطر علی    علی یا علی

پای تو میدم سر علی    علی یا علی

یاعلی  تاب وتوان ما

          یاعلی   خط امان ما

              یاعلی   ای ضربان ما  یاعلی

      یاعلی حق علی هوعلی 3

 

اذن دخول حرم علی    علی یا علی

سایه ی روی سرم علی    علی یاعلی

قبلۀ کعبه وحج علی    علی یا علی

صاحب شمشیر کج علی    علی یا علی

پرچم روز فرج علی    علی یا علی

یاعلی   مالک لافتی

           یاعلی    معنی انما

                   یاعلی  ای هنرخدا  یاعلی

      یا علی حق علی هو علی 3

 

 

با تو نمیمونه هم وغم    علی یا علی

رو گناه ما بکش قلم   علی یا علی

مابه امید یه گوشۀ   نگاه توایم

ماسیاهی لشگرو    سپاه توایم

یاعلی    ای شه لوکشف

         یا علی نوکر ناخلف

          کی میره    کربلا ازنجف  یاعلی

       یاعلی حق علی  هو علی 3

 

 

 

 

 

------------------(زمینه – شور)----

بایه یاعلی   بی معطلی

                 سحرا دل وببر   حرم علی

باشور و نوا   ذکر هل اتی

            ازنجف پربکش و   برو کربلا

بروکربلا ...پای نخلای بین الحرمین

      دم افطار، بااشک وشوروشین

        روزه ات و باز، کن بایاد حسین 2

ماه رمضون، اذون کرببلا رو عشقه

      ماه رمضون، توحرم بروبیاروعشقه

ماه رمضون صوت دلنشین ربنا و

   ماه رمضون توحرم اشک و دعارو عشقه

عشق عشقه  حرمت رو عشقه

     عشق عشقه  کرمت رو عشقه

              عشق عشقه  علمت رو عشقه

 

منِ هیاتی   با خجالتی

               اومدم تا که کنی    یه عنایتی

ازتوحضرتی   دارم حاجتی

                  شاملم کنی آقا   یه زیارتی

یه زیارتی ...که شب قدر باشم توحرم

         تابگیرم، آقا من از کرم

       پای شش گوش، قرآن روی سرم 2

ماه رمضون بس که تشنه ی یه قطره آبم

            ماه رمضون یادلبهای گل ربابم

ماه رمضون وقتی تشنگی میاد بیادم

      ماه رمضون یاد ارباب میکنه خرابم

عشق عشقه  حرمت رو عشقه

      عشق عشقه  کرمت رو عشقه

              عشق عشقه  علمت رو عشقه

 

توی شهر ما   توی هیئتا

            بادم حسین حسین   میشه کربلا

گریه میکنیم  لطمه میزنیم

           یادبین الحرمین   پای روضه ها

پای روضه ها ....وقتی عین هرهفته که میام

       میرسه بو، ی سیبت به مشام

                    میشینم پا، یینِ پای آقام 2

ماه رمضون ماه اشک وتوبه وعنابه

     ماه رمضون دل من لبریز عشق نابه

ماه رمضون یه دلم تو حرم حسین و

       ماه رمضون یه دلم صحن ابوترابه

عشق عشقه  حرمت رو عشقه

     عشق عشقه  کرمت رو عشقه

              عشق عشقه  علمت رو عشقه

 

 

 

 

 

-------(زمزمه –واحد- چراچشات بارونیه)---

خون دلای همه عمر/آخر سر شد روونه

همچون توای فاطمه جون /غسل منم شد شبونه

جاری شده بر صورتم

                            خون دلم از سرمن

شبیه پهلوی تو شد

                       فرق من ای همسر من

رولب ما تا دم مرگ – همیشه اسم حیدره

قبروقیامت آقاجون- نوکرات ویادت نره

           مولای خوبم یاعلی3

 

کوفه همش منتظره / لحظه ی ضرب کینه بود

امام بدذونید همتون / قاتل من مدینه بود

کشته من و ماتم یار

                           غصۀ من داغ نگار

کوفه ام اما مدینه

                            قلبم و کرده بیقرار

رولب ما تا دم مرگ – همیشه اسم حیدره

قبروقیامت آقاجون- نوکرات ویادت نره

             مولای خوبم یاعلی3

 

 

 

 

قلب و دل زینبم و / کوفه اگه میسوزونه

شعلۀ اون گرفته شد/ از آتیش دَرِ خونه

خونم و که آتیش زدن

                         شعله اومد تا به حرم

خیمه های کربلا هم

                       میسوزه ازاین همه غم

رولب ما تا دم مرگ – همیشه اسم حیدره

قبروقیامت آقاجون- نوکرات ویادت نره

            مولای خوبم یاعلی3

 

 

 

 

----------(نوحه/واحد –علی انکه مهرفروزان)---

علی آنکه مهر فروزان/

                      کشد از جمالش خجالت

علی آنکه با تیغ فتنه/

                         فدا شد به راه عدالت

علی آنکه در جلوه ی او/

                         نمایان شده نور داور

کسی که بُوَد در نگاهش/

                         رعیّت یکی با برادر

علی نور ایمان/علی اصل قرآن

          بُود این نوایم/علی جان علی جان

            یا حیدر (یا مرتضی...)3

به مرثیه های غریبی/

                       شده دیده از داغ او تر

سر و چهره ی غرق خون رفت/

                       به دیدار زهرای اطهر

علی کشته ی راه دین شد/

                وَ جانش شد از غصه بر لب

ولی گویم از عمق جانم/

                       امان از دل زار زینب

چه درد بزرگی/چه داغ عظیمی

           نصیبش شد از غم/دوباره یتیمی

             یا حیدر یا مرتضی...

همیشه به  چاه غریبی/

                            بُوَد ناله و آه حیدر

خوش آن امتی که همیشه/

                            بُوَد پیرو راه حیدر

دل پیروان حقیقی/

                            بُود در پناه ولایت

خوشا آن کسانی که هستند/

                         همیشه به راه ولایت

بُود اهل دین را/دو راه سعادت

              ولایت ولایت/شهادت شهادت

           لبیک یا مرتضی...

 

 

 

 

 

 

----------------(شعر واحد )----

 

باورم نیست که یک موی تو لک بردارد

که شنیده سرخورشید ترک بردارد

که شنیده است که یک ضربه ی تیغ

از دلی بار غم زخم فدک بردارد

بازمیخواست که زخم دل تو خود تازه کند

شیر را پس زده باید که نمک بردارد

شاید این خون که زپیشانی تو میریزد

بتواند زنظر نقش کتک بردارد

 

 

 

--------(واحد – زمزمه- چرا چشات بارونیه)-

 

چرا چشات بارونیه/آهنگ دلتنگی نخوون

اصلاً بیا مسجد نرو/این سحر و خونه بمون

بمون که درد و دل کنیم

                        یه قدری آروم بگیری

دخترا بابایی ترن

                        انقدر نگو که میمیری

قربون چشمای ترت/برات بمیره دخترت

             بابای خوبم یا علی

 

دخترکم این دو سه شب/سایه ی روی سرتم

این شبا بیشترازهمه/       بیقرار مادرتم

دلم برای فاطمه

                            ازتوسینه پرمیزنه

خوب نیست که منتظر باشه

                           انگاری دلتنگ منه

علی حاجت روا میشه/دستای بسته اش وامیشه

بابای خوبم .......................

 

یه استخوون توی گلو/خاری تو چشمامِ بابا

ازاون روزی که میخ در/قاتل زهرامه بابا

تو شعله ها صدام میزد

                           اما صدام در نیومد

 

فاطمه مو کتک زدن

                            کاری ازم برنیومد

دعا نکن من بمونم/   به جون تو نمیمونم

بابای خوبم ...........................

 

 

 

 

 

 

--------------------(زمینه- ...)-----

سوّمین لیلة القدر است الهی، آه

                             بر ما گواهی آه 2

آمدم امشب من ،با روسیاهی ،آه

                              با روسیاهی آه 2

با چشمان تر/میزنم این در

                     الهی العفو/به حقّ حیدر

               یا رب یا الله...

با یک قلب مضطر گریه کنم من آه

                              گریه کنم من آه2

آمدم به حیدر گریه کنم من آه

                             گریه کنم من آه 2

آن بر غریبان/یار دلخسته

                شد مهمانت با/فرق بشکسته

                 یا رب یا الله...

او شود مهمان ِ یار شهیده آه

                                یار شهیده آه 2

زهرا رابیند با، قدّ خمیده آه

                                  قدّ خمیده آه 2

زنده میگردد/یاد مدینه

                      یاد پهلو و/بازو و سینه

               مظلومه زهرا...

 

یاد آن روزی که دست ِ من بستند آه

                          دست من بستند آه 2

پشت در پهلوی تو را شکستند آه

                           تو را شکستند آه 2

از درد غربت/آکنده شدم

                     از تو واقعاً/شرمنده شدم

             مظلومه زهرا...

 

 

 

 

 

 

--------(نوحه – حاج ناظم)----
شبِ 23 از                    ماهِ خوبِ خدا

دل شده نوحه خوان       در غمِ مرتضی

              یا علی یا علی...

از محبین او                   دیده دریا بُوَد

هر دلی مجلسِ             سوگ مولا بُوَد

              یا علی یا علی...

ای علی جان شده             دل پریشان تو

آتش سینه از                سوز هجران تو

ای فدای تو و ...               ماتم اعظمت

دخترت ناله ها            می زند در غمت

در عزای تو ای                 مقتدای همه

زنده گردیده باز         روضه فاطمه(س)

بوده سوغات تو              بهر خیرالنساء

فرق بشکسته و...           کوه رنج و بلا

              یا علی یا علی...

 

 

 

 

------(نوحه – دیگر صدای حیدر)-----

دیگر صدای حیدر نیاید

سوز دعای دلبر نیاید

اولین مظلوم رفته از دنیا

گشته مهمان حضرت زهرا

آه و واویلا آه و واویلا...

کوفه بگو پس شیر خدا کو

کهفُ التّقی کو نور الهُدی کو

یک دو روزی هست شعر غم خوانده

طفل بی بابا بی غذا مانده

آه و واویلا آه و واویلا...

ای کوفه دیگر کمتر جفا کن

کمتر جفا بر آل عبا کن

کن مدارا با آل پیغمبر

با حسین و با عترت حیدر

آه و واویلا آه و واویلا...

دعوت نمایی سلطان دین را

حق الیقین را،حبل المتین را

لیکن اهل تو جمله با دشنه

می کُشند او را با لب ِ تشنه

آه و واویلا آه و واویلا...

 

 

 

 

-----(واحد- آخرین شب از شبای قدره)-
آخرین شب از شبای قدره و/

                      دل ما اسیر ذکر ربناس

گریه ها هم برا بیچارگیمون/

              هم برا غم و عزای مرتضاس

دارالمصیبت شده دلها/   مولا شده مهمون زهرا

   یاحیدر یاحیدر یاحیدر...علی یاحیدر

 

دو سه روزه که دیگه نیمه شبا/

                        صدای ناله مولا نمیاد

از میون خاک نخلستون عشق/

                    سوز ناله ی یازهرا نمیاد

دو سه روزه کوفه بی مولاس/     زینب غمدیده بی باباس

         یاحیدر یاحیدر یاحیدر...

 

باباجون رفتی و من می مونم و/

         روزایی که خیلی سخت و مشکله

من کجا و همسفر شدن کجا/

                با سَنان و ابن سعد و حرمله

اما چونکه می بینه خدا/ما رأیتُ الا جمیلاً

          یاحیدر یاحیدر یاحیدر...

 

 

باباجون روزی میاد که به خدا/

           از زمین و از زمون دل می کنم

تو همین کوفه با دیدن ِ حسین/

               سرم و به چوب محمل میزنم

زینبت میشه زار و حزین/  حسینت میشه نیزه نشین

           واویلا واویلا واویلا...

 

 

 

 

 

---------------(نوحه سبک قدیم )-----

خون دل از سر من چکیده

       این من و جان بر لب رسیده
                    می روم سوی یار شهیده
         فاطمه فاطمه فاطمه جان

         یاعلی یاعلی یاعلی جان
                 ******
از دو چشمان خود خون فشانید

         در کنار من امشب بمانید
              سوره ی کوثر امشب بخوانید
        فاطمه فاطمه فاطمه جان
                  ******
می رسد بوی یار جوانم

         می رسد بوی قامت کمانم
                    می رسد بوی یاس خزانم
        فاطمه فاطمه فاطمه جان
               ******
تا سحر سجده بگذارم امشب

     صد گره وا شد از کارم امشب
            شد اجل یار و غمخوارم امشب
          فاطمه فاطمه فاطمه جان
                 ******

این من و آخرین ذکر یارب

       من که بار سفر بستم امشب
                  کوفه جان تو و جان زینب
         فاطمه فاطمه فاطمه جان
                 ******
تو پریشان مکن زینبم را

          دیده گریان مکن زینبم را
                  سنگ باران مکن زینبم را
        فاطمه فاطمه فاطمه جان
                ******
کوفه من را که از پا فکندی

          بر غم زینب من مخندی
                  مثل من دست او را مبندی
       فاطمه فاطمه فاطمه جان

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم تیر 1393ساعت 14:23  توسط مهدي حسيني منفرد  |